تشرف سید بحرالعلوم در مسجد سهله به امام زمان (عج)

تشرف سید بحرالعلوم در مسجد سهله به امام زمان (عج)

محمدمهدي فرزند سيد مرتضي طباطبايي، در شوال ۱۱۵۵ در شهر مقدس کربلا  ديده به جهان گشود، پدرش در همان شب در خواب ديد که امام رضا(عليه السلام) به محمدبن اسماعيل بن ربيع از اصحاب امام کاظم و امام رضا و امام جواد(عليهم السلام) دستور داد شمعي بر فراز بام خانه سيد مرتضي روشن کند. وقتي آن را روشن کرد، نوري از آن شمع به آسمان بالا رفت که نهايت نداشت.تور کربلا

محمدمهدي، علوم مقدماتي حوزه را نزد پدرش فراگرفت و پس از تکميل دروس مقدماتي و سطح، از محضر بزرگاني چون: وحيد بهبهاني، شيخ يوسف بحراني و… استفاده کرد و در سنين جواني موفق به کسب اجتهاد گرديد. وي در سال۱۱۸۶به مشهد مقدس هجرت و هفت سال از عمرش را در کنار بارگاه منوّر امام رضا عليه السلام سپري کرد و در اين مدت در درس ميرزا مهدي اصفهاني خراساني شرکت جست. همچنين در سال ۱۱۹۳ به حجاز سفر کرد و دو سال در مکه به درس و بحث اشتغال داشت. از آثار حضور علامه بحرالعلوم، شرکت طلاب اهل سنت در درس او بود که بر اثر همين روشنگري ها، امام جمعه شهر مکه در سن هشتاد سالگي شيعه شد.تور کربلا

علاّمه در طول حيات علمي خود، شاگردان زيادي را تربيت کرد؛ از جمله: شيخ جعفر کاشف الغطا، ملاّ احمد نراقي، حجة الاسلام سيد محمد باقر شفتي و….

تور کربلا

علامه بحرالعلوم خدمات اجتماعي ارزنده اي نيز انجام داد که  برخی از آنها عبارتند از:

۱- تعيين جايگاه مرقد هود و صالح در قبرستان وادي السلام

۲-  بناي مقام حضرت مهدي در صحن مسجد سهله

۳-  تعمير مسجد شيخ طوسي

۴-  تأسيس کتابخانه خطي بحرالعلوم

۵- اضافه کردن اراضي به حرم مطهر امام علي عليه السلام و…

تور کربلا

سرانجام علامه بحرالعلوم در ۲۴ ذي حجه ۱۲۱۲ به ديار باقي شتافت. پيکر پاکش را پس از تشييع در کنار قبر شيخ طوسي( شیخ طوسی در شب دوشنبه ۲۲ محرم سال ۴۶۰ درگذشت و در نجف در خانه خویش به خاک سپرده شد. بنا به وصیت وی، آن جا تبدیل به مسجد شد. این مسجد هم اکنون در قسمت شمال بقعه علوی، به نام مسجد طوسی معروف است.)به خاک سپردند

تور کربلا

عالم جليل آخوند ملاّ زين العابدين سلماسى رحمه اللّه فرمود:

روزى در مجلس درس فخر الشيعه، آية اللّه علاّمۀ بحر العلوم قدّس سرّه در نجف اشرف نشسته بوديم، كه عالم محقّق جناب ميرزا ابو القاسم قمّى-صاحب كتاب قوانين-براى زيارت علاّمه وارد شدند.

آن سال، سالى بود كه ميرزا از ايران براى زيارت ائمّۀ عراق عليهم السّلام و حجّ بيت اللّه الحرام آمده بودند. كسانى كه در مجلس درس حضور داشتند كه بيشتر از صد نفر بودند متفرّق شدند.

فقط من با سه نفر از خواصّ اصحاب علاّمه، كه در درجات عالى صلاح و ورع و اجتهاد بودند، مانديم.

محقّق قمّى رو به سيّد كرد و گفت: شما به مقامات جسمانى (به خاطر سيادت) و روحانى و قرب ظاهرى (مجاورت حرم مطهّر امير المؤمنين عليه السّلام) و باطنى رسيده ايد. پس از آن نعمتهاى نامتناهى، چيزى به ما تصدّق فرماييد.

سيّد بدون تأمّل فرمود: شب گذشته يا دو شب قبل (ترديد از ناقل قضيّه است) براى خواندن نماز شب به مسجد كوفه رفته بودم. با اين قصد، كه صبح اوّل وقت به نجف اشرف برگردم، تا درسها تعطيل نشود. (سالهاى زيادى عادت علاّمه همين بود.)تور کربلا

وقتى از مسجد بيرون آمدم، در دلم براى رفتن به مسجد سهله شوقى افتاد؛ امّا خود را از آن منصرف كردم، از ترس اين كه به نجف اشرف نرسم؛ ولى لحظه به لحظه شوقم زيادتر مى شد و قلبم به آن جا تمايل پيدا مى كرد.

در همان حالت ترديد بودم كه ناگاه بادى وزيد و غبارى برخاست و مرا به طرف مسجد سهله حركت داد. خيلى نگذشت كه خود را كنار در مسجد سهله ديدم. داخل مسجد شدم؛ ديدم خالى از زوّار و متردّدين است جز آن كه شخصى جليل القدر مشغول مناجات با خداى قاضى الحاجات است آن هم با جملاتى كه قلب را منقلب و چشم را گريان مى كرد. حالم دگرگون و دلم از جا كنده شد و زانوهايم مرتعش و اشكم از شنيدن آن جملات جارى شد. جملاتى بود، كه هرگز به گوشم نخورده و چشمم نديده بود؛ لذا فهميدم كه مناجات كننده، آن كلمات را نه آن كه از محفوظات خود بخواند؛ بلكه آنها را انشاء مى كند.تور کربلا

در مكان خود ايستادم و گوش مى دادم و از آنها لذّت مى بردم، تا از مناجات فارغ شد. آنگاه رو به من كرد و به زبان فارسى فرمود: مهدى بيا. پيش رفتم و ايستادم.

دوباره فرمود كه پيش روم. باز اندكى رفتم و توقّف نمودم. تور کربلا

براى بار سوم دستور به جلو رفتن داد و فرمود: ادب در امتثال است. (يعنى تا هرجا كه گفتم بيا نه آن كه به خاطر رعايت ادب توقّف كنى.)

من هم پيش رفتم تا جايى رسيدم كه دست ايشان به من و دست من به آن جناب مى رسيد.

ايشان مطلبى را فرمود. تور کربلا

آخوند ملاّ زين العابدين سلماسى مى گويد: وقتى صحبت علاّمه رحمه اللّه به اين جا رسيد، يك باره از سخن گفتن دست كشيد و ادامه نداد و شروع به جواب دادن محقّق قمّى راجع به سؤالى كه قبلا ايشان پرسيده بود كرد. آن سؤال اين بود، كه چرا علاّمه با آن همه علم و استعداد زيادى كه دارند، تأليفاتشان كم است. ايشان هم براى اين مسأله دلايلى را بيان كردند؛ امّا ميرزاى قمّى دوباره آن صحبت حضرت با علاّمه را سؤال نمود.

سيّد بحر العلوم رحمه اللّه با دست خود اشاره كرد كه از اسرار مكتومه است. تور کربلا